گزارش نشست نمایندگان بازنشستگان تأمین اجتماعی با رئیسجمهور، وزیر کار و مدیرعامل سازمان تأمین اجتماعی؛ تأکید بر تعیینتکلیف بدهی دولت، بازگرداندن مبلغ ۷۱۶ هزار تومان، اصلاح متناسبسازی، افزایش مزایای جانبی و حل فوری مشکلات بیمه تکمیلی
بسمالله الرحمن الرحیم
جناب آقای دکتر محمدی، سرپرست محترم سازمان تأمین اجتماعی
معاونین محترم، اعضای محترم هیئتمدیره و بازرسین کانون عالی و رؤسای محترم کانونهای بازنشستگان استانی
سلام علیکم و عرض ادب و احترام.
در آغاز، مسئولیت جدید جنابعالی را تبریک عرض میکنم و امیدوارم این تغییر مدیریت، آغاز فصلی تازه برای بازگرداندن امید، اعتماد و آرامش به جامعه بازنشستگی باشد.
جناب آقای دکتر محمدی؛
امروز آمدهام صدای بازنشستهای باشم که شاید صدایش در میان اعداد، جداول و بخشنامهها شنیده نشود؛ اما واقعیت زندگی او را میتوان بر سر سفرهاش، در داروخانه و بیمارستان دید.
واقعیت تلخ این است که افزایش حقوق امسال، در برابر تورم سنگین و افزایش هزینههای زندگی، نتوانست قدرت خرید بازنشستگان را حفظ کند.
حقوق افزایش یافت، اما زندگی گرانتر از آن شد.
امروز سفره بسیاری از بازنشستگان کوچکتر شده است. گوشت، ماهی، مرغ، میوه و لبنیات محدود شده و بعضاً از سبد غذایی خانواده کنار رفته است.
تلختر اینکه این حذف، از سفره به درمان رسیده است.
بازنشسته دندان درد دارد، اما دندانپزشکی را عقب میاندازد؛
به عینک، سمعک، آزمایش یا تصویربرداری نیاز دارد، اما به دلیل هزینهها صبر میکند؛
و گاهی ناچار میشود میان غذا و درمان یکی را انتخاب کند.
جناب آقای دکتر؛
این فقط کاهش قدرت خرید نیست؛
این تهدید معیشت، سلامت و کرامت انسان است.
آیا سزاوار است کسی که سی یا سیوپنج سال کار کرده و حق بیمه پرداخته، در دوران سالمندی برای ابتداییترین نیازهای زندگی و درمان خود نگران باشد؟
بازنشسته سربار سازمان نیست؛
بازنشسته صاحب حق و صاحب سرمایه در تأمین اجتماعی است.
و امروز چند مطالبه روشن و فوری دارد.
نخست، ۲۵ درصد باقیمانده همسانسازی سال ۱۴۰۰.
سالها گذشته است؛ بازنشسته تا چه زمانی باید منتظر حق معوق خود بماند؟
این مبلغ هدیه و کمک نیست؛
حق بازنشسته و حقالناس است؛ و حقالناس با گذشت زمان از بین نمیرود.
دوم، همسانسازی امسال.
با احترام اما صریح عرض میکنم؛ نحوه محاسبه امسال، نسبت به فرمول دو سال گذشته، موجب ابهام و نارضایتی جدی شده است.
مطالبه ما روشن است:
همسانسازی امسال بازنگری و بر اساس یک فرمول قانونی، شفاف، عادلانه و قابل دفاع اصلاح شود.
بازنشسته نباید هر سال با یک فرمول و تفسیر جدید مواجه شود.
موضوع بعدی، مزایای جانبی است.
وقتی هزینه مسکن، خوراک، دارو و درمان افزایش پیدا کرده، چگونه ممکن است حق مسکن، حق همسر، حق اولاد، سنوات و سایر مزایای رفاهی متناسب با این شرایط افزایش پیدا نکند؟
تورم واقعی است؛ پس افزایش مزایا نیز باید واقعی باشد.
همچنین مبلغی که تحت عنوان «حفظ قدرت خرید» به حداقلبگیران عزیز پرداخت میشد، حذف شده است.
سؤال ساده است:
وقتی قدرت خرید بازنشسته بیش از گذشته کاهش یافته، چگونه میتوان همان مبلغی را که برای حفظ قدرت خرید او برقرار شده بود، حذف کرد؟
درخواست ما برقراری مجدد و جبران آن است.
جناب آقای دکتر محمدی؛
درمان برای بازنشسته یک موضوع فرعی نیست؛ مسئله زندگی اوست.
بازنشستهای که دههها حق بیمه پرداخته، نباید هنگام بیماری نگران هزینه دارو، دندانپزشکی، آزمایش، تصویربرداری و بستری باشد.
نباید نسخه پزشک را در دست بگیرد و به خاطر قیمت، بخشی از داروهایش را تهیه نکند.
امنیت درمانی، حق بازنشسته است؛ نه لطف به بازنشسته.
بنابراین انتظار ما از مدیریت جدید مشخص است:
۲۵ درصد باقیمانده همسانسازی سال ۱۴۰۰ پرداخت شود؛
همسانسازی امسال اصلاح شود؛
مبلغ حفظ قدرت خرید حداقلبگیران بازگردد؛
مزایای جانبی متناسب با تورم افزایش یابد؛
و درمان بازنشستگان به یک امنیت واقعی و قابل اتکا تبدیل شود.
و یک مطالبه اساسی دیگر:
درباره بازنشسته، بدون حضور بازنشسته تصمیم نگیرید.
نمایندگان واقعی بازنشستگان باید پیش از تصمیمگیری در کنار مدیران سازمان حضور داشته باشند؛ نه اینکه پس از صدور بخشنامه، تازه پاسخگوی اعتراض جامعه بازنشستگی باشند.
جناب آقای دکتر؛
بازنشسته زندگی تجملاتی نمیخواهد.
میخواهد بتواند غذای مناسب بر سر سفره خانوادهاش بگذارد؛
دارویش را کامل تهیه کند؛
دندانش را درمان کند؛
و در سالهای سالمندی، با عزت زندگی کند.
آیا این خواسته زیادی است؟
معیار موفقیت افزایش حقوق، فقط عدد فیش حقوقی نیست.
معیار واقعی، سفره بازنشسته است؛
قدرت خرید اوست؛
نسخهای است که بتواند کامل تهیه کند؛
و درمانی است که مجبور نباشد به خاطر پول از آن صرفنظر کند.
جناب آقای دکتر محمدی؛
ما اهل تعامل و گفتوگو هستیم و برای موفقیت سازمان همکاری میکنیم؛ اما تعامل به معنای سکوت در برابر تضییع حقوق بازنشسته نیست.
بازنشسته نجیب است؛
اما نجابت او را نباید به سکوت تعبیر کرد.
ما صدقه نمیخواهیم؛
امتیاز ویژه نمیخواهیم؛
حق خود را میخواهیم.
و سخن آخر:
بازنشسته بعد از سی سال کار و بیمهپردازی، فقط چند خواسته ساده دارد:
سفرهای آبرومند،
حقوقی عادلانه،
درمانی مطمئن،
و زندگیای همراه با عزت و کرامت.
امیدواریم مدیریت جنابعالی با تصمیماتی ماندگار شود که بازنشسته آثار آن را نه در وعدهها و بخشنامهها، بلکه بر سر سفره، در فیش حقوقی، در داروخانه و بیمارستان احساس کند.
امیدواریم از همین جلسه بتوانیم با یک تصمیم و اراده جدی بگوییم:
صدای بازنشسته شنیده شد؛
حق بازنشسته دیده شد؛
و برای بازگرداندن آرامش و کرامت او، اقدام شد.
از توجه جنابعالی و همه بزرگواران سپاسگزارم.
عبدالحمید عبائی حسنی رئیس هیئتمدیره کانون بازنشستگان ومستمری بگیران تأمین اجتماعی استان خوزستان وبازرس کانون عالی کشور
دیدگاهتان را بنویسید